သမီးရဲ့ဦး(စ/ဆုံး)

 သမီးရဲ့ဦး(စ/ဆုံး)


အခန်း (၁) — Setup


ကျွန်မက ငယ်ငယ်ကတည်းက အဖေဆိုတဲ့အရိပ်ကို မရခဲ့တဲ့သူပါ။ အမေကလည်း သူ့ဘဝနဲ့သူ ရုန်းကန်နေရတော့ ကျွန်မရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ အမြဲတမ်း တစ်ခုခု လိုအပ်နေသလို ခံစားရတယ်။ အဲ့ဒီလိုအချိန်မှာပဲ ဦးနဲ့ ဆုံခဲ့တာ။ ဦးက ကျွန်မထက် အသက် ၂၀ ကျော်ကြီးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဦးရဲ့ ရင့်ကျက်မှုတွေ၊ ဂရုစိုက်မှုတွေက ကျွန်မအတွက်တော့ နတ်ဘုံနတ်နန်းလိုပါပဲ။ ဦးက ကျွန်မကို သမီးလို့ ခေါ်တယ်။ ဦးရဲ့ အကြည့်တွေထဲမှာ ကျွန်မအတွက် လုံခြုံမှုတွေ ရှိနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ကျွန်မရဲ့ အားနည်းချက်က လူကို အလွန်ယုံကြည်တတ်တာပါပဲ။ အထူးသဖြင့် ကိုယ့်ကို နွေးထွေးမှုပေးတဲ့သူဆိုရင် အသက်ကိုတောင် ထိုးပေးချင်တဲ့အထိ ရူးမိုက်ခဲ့တာ။


အခန်း (၂) — Connection


ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ တိုးတက်လာခဲ့တယ်။ ဦးက ကျွန်မရဲ့ လိုအပ်ချက်မှန်သမျှကို ဖြည့်ဆည်းပေးတယ်။ ဖုန်းအသစ် ဝယ်ပေးတယ်၊ အဝတ်အစားလှလှလေးတွေ ဆင်ပေးတယ်။ ဦးနဲ့အတူရှိရင် ကျွန်မက လောကကြီးမှာ အပျော်ဆုံး မိန်းကလေးပဲ။ ဦးက ပြောလေ့ရှိတယ်... သမီးမှာ ဦးပဲ ရှိတာနော်၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ မယုံနဲ့... ဦးက သမီးအတွက် အကောင်းဆုံးပဲ လုပ်မှာ တဲ့။ အဲ့ဒီစကားကို ကျွန်မက ရွှေလိုမှတ်ခဲ့တယ်။ ဦးရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ ကျွန်မဟာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသလို ခံစားခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနွေးထွေးမှုတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ချုပ်ကိုင်မှုတွေ စတင်နေပြီဆိုတာ ကျွန်မ သတိမထားမိခဲ့ဘူး။


အခန်း (၃) — Turning Point


ပြောင်းလဲမှုတွေက ဖြည်းဖြည်းချင်း စလာတာ။ ပထမဆုံးက ကျွန်မရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အပြင်ထွက်တာကို ဦး မကြိုက်တော့ဘူး။ သမီးရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက အကျင့်မကောင်းဘူး၊ သမီးကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မယ် လို့ သူက ခဏခဏ ပြောလာတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်မ ဖုန်းကို စစ်ဆေးလာတယ်။ ဘယ်သူနဲ့ စကားပြောလဲ၊ ဘာတွေပြောလဲဆိုတာ တစ်ခုမကျန် သူသိချင်လာတယ်။ တစ်ခါက ကျွန်မ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ ကော်ဖီသောက်နေတုန်း ဦးက ဖုန်းဆက်ပြီး အော်ဟစ်ဆဲဆိုတော့တာပဲ။ ကျွန်မ ရှက်လွန်းလို့ ငိုခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဦးက ပြန်ချော့တဲ့အခါမှာ... ဦးက သမီးကို အရမ်းချစ်လွန်းလို့ပါ၊ စိတ်မချလို့ပါ... လို့ ပြောတဲ့အခါ ကျွန်မကပဲ မှားသလိုလိုနဲ့ ပြန်တောင်းပန်ခဲ့မိတယ်။


အခန်း (၄) — Conflict Deepens


ဦးရဲ့ ချုပ်ကိုင်မှုတွေက ပိုပြီး ပြင်းထန်လာတယ်။ ကျွန်မ ဝတ်ရမယ့် အဝတ်အစားကအစ သူပဲ ရွေးပေးတော့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ အလုပ်ကိစ္စတွေကိုလည်း သူကပဲ ဝင်စွက်ဖက်လာတယ်။ အလုပ်က ပြန်နောက်ကျရင် သူက အိမ်ရှေ့မှာ စောင့်နေပြီး ကျွန်မကို သံသယမျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်တယ်။ သမီး... ဦးကို လိမ်နေတာလား... ဘယ်ကောင်နဲ့ သွားတွေ့နေတာလဲ လို့ မေးခွန်းထုတ်တိုင်း ကျွန်မ ရင်ထဲမှာ အပ်နဲ့ ထိုးသလို ခံစားရတယ်။ ကျွန်မ ရှင်းပြသမျှကို သူက မယုံဘူး။ သူက ကျွန်မကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ နှိပ်စက်လာတယ်။ နင်က ငါမရှိရင် ဘာမှမဟုတ်ဘူး၊ နင့်ကို ငါကလွဲလို့ ဘယ်သူမှ မချစ်ဘူး ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ ကျွန်မရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မ အပြင်လောကနဲ့ လုံးဝ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားခဲ့ရတယ်။


အခန်း (၅) — Emotional Collapse


ကျွန်မရဲ့ ဘဝက မှောင်အတိ ကျလာတယ်။ ညဘက်ဆိုရင် ဦးက ကျွန်မကို ဖက်အိပ်ပေမဲ့ ကျွန်မ ရင်ထဲမှာ အေးစက်နေပြီ။ တစ်နေ့မှာ ကျွန်မ မတော်တဆ ဦးရဲ့ Laptop ထဲက ဖိုင်တချို့ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အဲ့ဒီမှာ ကျွန်မ လျှောက်ထားခဲ့တဲ့ ပညာသင်ဆု လျှောက်လွှာတွေကို သူက ပယ်ဖျက်ခိုင်းထားတဲ့ အီးမေးလ်တွေကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ကျွန်မ ရရှိခဲ့တဲ့ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းကောင်းတွေကိုလည်း သူကပဲ နောက်ကွယ်ကနေ ဖျက်ဆီးခဲ့တာ။ ကျွန်မ ထိတ်လန့်သွားတယ်။ ကျွန်မကို သူက တကယ်ချစ်တာ မဟုတ်ဘဲ သူ့ရဲ့ အရုပ်တစ်ခုလို၊ သူ့အနားက ထွက်မသွားနိုင်အောင် တောင်ပံတွေ ချိုးထားတာပဲ။ ကျွန်မ ဖုန်းကို ယူပြီး အမေ့ဆီ ဖုန်းဆက်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ ဦးက အခန်းထဲကို ဝင်လာခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အရောင်ပြောင်းနေပြီ။


အခန်း (၆) — Breaking Point


ဦးက ကျွန်မ လက်ထဲက ဖုန်းကို လုယူပြီး နံရံကို ပစ်ပေါက်လိုက်တယ်။ မင်းက ငါ့ကို ထားခဲ့ချင်တာလား... ငါက မင်းအတွက် ဘယ်လောက် လုပ်ပေးခဲ့ရလဲ လို့ သူက အော်ဟစ်ရင်း ကျွန်မကို တွန်းလှဲလိုက်တယ်။ ကျွန်မ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ လဲကျနေတုန်း သူက ကျွန်မကို စိုက်ကြည့်ပြီး ရယ်တယ်။ မင်း ဘယ်ကိုမှ သွားလို့မရဘူး သမီး... မင်းမှာ ငါပဲ ရှိတာ... မင်းအမေတောင် မင်းကို မလိုချင်လို့ ငါ့ဆီ ရောင်းစားခဲ့တာ လို့ သူက ပြောလိုက်တဲ့အခါ ကျွန်မရဲ့ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါက အကြီးမားဆုံး လိမ်လည်မှုပဲ။ ကျွန်မ သိလိုက်ပြီ။ ဒီလူဟာ ကျွန်မကို ချစ်နေတာမဟုတ်ဘူး၊ သူက ကျွန်မရဲ့ ဘဝကို ဝါးမြိုနေတာ။ အဲ့ဒီညက ကျွန်မ သူ့ကို ကြည့်ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် ရွံရှာစိတ် ဖြစ်မိတယ်။ ကျွန်မ သေမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီငရဲကနေ ရုန်းထွက်မလား ဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ရတော့မယ်။


အခန်း (၇) — Ending + Lesson


နောက်တစ်နေ့ မနက် ဦး အလုပ်သွားချိန်မှာ ကျွန်မမှာ ရှိတဲ့ အဝတ်အစား အနည်းငယ်နဲ့ ဦး ဝယ်ပေးထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အကုန်ထားခဲ့ပြီး အိမ်ပေါ်က ဆင်းလာခဲ့တယ်။ ကျွန်မဆီမှာ ပိုက်ဆံ တစ်ပြားမှ မပါဘူး။ လမ်းဘေးမှာ ထိုင်ငိုနေတုန်း ကျွန်မ အရင်က ခင်ခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ ဆုံခဲ့တယ်။ သူကတစ်ဆင့် အမေ့ဆီကို ဆက်သွယ်မိတဲ့အခါမှ ဦး ပြောခဲ့သမျှဟာ လိမ်လည်မှုတွေဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ အမေက ကျွန်မကို နေ့တိုင်း စိုးရိမ်တကြီး ရှာနေခဲ့တာ။ ဦးက ကျွန်မကို အပြင်လောကနဲ့ ဖြတ်တောက်ထားရုံတင်မကဘဲ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ ကျွန်မကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာပါ။ အခု ကျွန်မ လွတ်မြောက်လာပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ အနာရွတ်တွေက အမြဲရှိနေတော့မယ်။ ဦးကို ကျွန်မ မမုန်းဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်တော့မှလည်း ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘူး။


သင်ခန်းစာ — ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပျောက်ဆုံးသွားအောင် ချုပ်ကိုင်တာမျိုး မဟုတ်ဘဲ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တိုးတက်အောင် ပံ့ပိုးပေးတာမျိုးသာ ဖြစ်သင့်သည်။ သင်၏ လွတ်လပ်မှုကို ကန့်သတ်လာသော မေတ္တာသည် မေတ္တာမဟုတ်ဘဲ အဆိပ်အတောက်သာ ဖြစ်သည်။

Comments

Popular posts from this blog

အပျိုရည် ပျက်တဲ့ည

အပျိုဘဝ၏ နောက်ဆုံးည

မိန်းမပျက်၏ နောက်ဆုံးခရီး