မထားရက်ခဲ့သော်လည်း
အခန်း (၁) — အစပျိုးခြင်း ကျွန်တော့်ဘဝက မြေပုံပေါ်မှာ အသေအချာဆွဲထားတဲ့ မျဉ်းတစ်ကြောင်းလို ဖြောင့်ဖြူးခဲ့ဖူးပါတယ်။ ကုမ္ပဏီမှာ ရာထူးတိုးတယ်၊ ချစ်ရတဲ့ သီရိနဲ့ လက်ထပ်တယ်၊ ကိုယ်ပိုင်တိုက်ခန်းလေး ဝယ်နိုင်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်တော်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အောင်မြင်တဲ့သူလို့ ထင်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အားနည်းချက်က အောင်မြင်မှုကို အလွန်အမင်း မက်မောပြီး ရှုံးနိမ့်မှာကို သေမတတ်ကြောက်တာပါပဲ။ အဲ့ဒီကြောက်စိတ်ကပဲ ကျွန်တော့်ကို အမှားတွေဆီ တွန်းပို့ခဲ့တာ။ လုပ်ငန်းခွင်မှာ အမှားသေးသေးလေးတစ်ခုကနေ စခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအမှားကို ဖုံးကွယ်ဖို့ နောက်ထပ်အမှားတစ်ခု လုပ်ခဲ့မိတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ဒါဟာ ကျွန်တော့်ဘဝတစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုသွားမယ့် ချောက်နက်ကြီးရဲ့ အစမှန်း ကျွန်တော် မသိခဲ့ဘူး။ အခန်း (၂) — နီးစပ်မှု သီရိက ကျွန်တော့်ဘဝရဲ့ ငြိမ်းချမ်းရာအရပ်ပါ။ ညနေတိုင်း အိမ်ပြန်ရောက်ရင် သူမဖျော်ပေးတဲ့ ကော်ဖီတစ်ခွက်နဲ့တင် ကျွန်တော့်ပင်ပန်းမှုတွေ ပြယ်ပျောက်ခဲ့ရတာ။ ကိုကို… ပင်ပန်းနေပြီလား… နားလိုက်တော့နော် လို့ ပြောတတ်တဲ့ သူမရဲ့ အသံလေးကို ခုထိ နားထဲ ကြားနေမိသေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အနာဂတ်အတွက် အများကြီး စီစဉ်ခဲ့ကြတာ။ ကလေးယူမယ်၊ ခရီးတွေသွ...